La Manzanilla

16 januari 2012

De volgende morgen op tijd op want Wilfried ging met Tom gaan wandelen om de weg te verkennen naar Cuastecomates (of zoiets). Een plaatsje aan de overkant van de heuvel, waar het prachtig toeven moet zijn. Een van de komende dagen willen we hier naar toe wandelen, en dan weet ik tenminste de weg.
We zijn vorig jaar ook op pad geweest en aan de verkeerde kant uitgekomen en dat allemaal zonder water :-(. Na een snelwandeling met Tom kwamen we op de heuvel en niet aan de kant dat ik dacht. Zal wel dat we vorig jaar de weg kwijt waren.

s’Avonds namen we samen met Lis de bus naar la Manzanilla waar onze Hollandse vriend zijn restaurant Jolandas heeft. De bustocht is op zich een belevenis. De bus slingert de heuvels in, een slakkengang bergop, met een vaart bergaf dat ik soms de neiging heb om mee te remmen, gezien de staat van de bus J. In ieder geval kwamen we veilig beneden en draaiden we langs de krokodil af richting La Manzanilla. Na even zoeken langs het strand kwamen we bij de Nederlander terecht.

Opvallend op het strand waren de vele dode vissen die aangespoeld waren, kogelvissen, een soort morene etc… Eigenaardig, lijkt wel of zo door iets vergift zijn. Hebben we nog nooit gezien.

Na ons geïnstalleerd te hebben, ditmaal niet in het zand, want zandvlooien, of andere beesten hadden ons al goed te pakken gekregen… van de jeuk dus maar te zwijgen. Morgen toch een zalfje gaan halen; thuis genoeg van al dat spul, maar natuurlijk vergeten, net zoals de sandalen en andere dingen. Tja, komt er natuurlijk van in een hurry de koffers te pakken J. De man, Hollander had het goed voor elkaar en inderdaad had hij allerlei Indonesische gerechten, maar ook lekkerbekjes. Marian en Lis wilden deze wel proberen en inderdaad een soepel visje met een bierdeeg-korstje J.

Ondertussen kwam Marian ook te weten hoe de man hier verzeild was. Bleek dat ze, hij en zijn, vrouw aan een wereldreis waren begonnen en vanuit Nederland, over Pakistan naar India waren gereden. Van daaruit naar Thailand met vliegtuig en vervolgens verder getoerd in Cambodja en Laos. Toen overgestoken naar Australië om daar te toeren en vervolgens motoren op de boot en zij op vliegtuig naar USA, waar ze in Los Angeles aankwamen. Daar was het te koud en dus de kust maar gevolgd Mexico in, tot ze 9 jaar geleden in La Manzanilla aankwamen. Hier besloten ze maar wat te gaan werken want de centjes waren op en zo gezegd zo gedaan, een restaurantje begonnen en dat beviel en liep goed en dus zitten ze hier nog. http://www.jolandasrestaurante.com/. Na een half uur wachten hielden we zelf maar een taxi aan en met een flinke vaart ging het richting Melaque. 

sunset in La mMnzanilla